Προσφατα αρθρα

«ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ»: «Φουσκώνει» το κύμα αλληλεγγύης και συντονισμού του αγώνα

«ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ»: «Φουσκώνει» το κύμα αλληλεγγύης και συντονισμού του αγώνα
 
«Εκεί που δένεται το ατσάλι», εκεί που εδώ και τρεις βδομάδες 400 χαλυβουργοί δίνουν έναν από τους πιο σκληρούς αγώνες που έχει δώσει τμήμα της εργατικής τάξης ενάντια στα συμφέροντα των μονοπωλίων και της εργοδοσίας. Εκεί, έξω από την πύλη της «Ελληνικής Χαλυβουργίας», μετά από 21 μέρες και μπαίνοντας πλέον στη 4ηβδομάδα απεργίας, σφυρηλατείται τις τελευταίες μέρες σε όλη την έκτασή του το πιο ισχυρό όπλο που μπορεί να έχει ο εργάτης στα χέρια του. Αυτό της ταξικής αλληλεγγύης και ενότητας.

 

Ενα πραγματικό ορμητικό κύμα που όσο περνάνε οι μέρες φουσκώνει και θεριεύει σε όλη τη χώρα, με εργάτες να στηρίζουν εργάτες, παιδιά των εργατών να στηρίζουν τους εργάτες πατεράδες, συνταξιούχοι τα παιδιά τους, γυναίκες τους εργάτες άντρες τους. Ενώνουν τις φωνές και τις γροθιές τους για τα δίκια της τάξης τους.

Αποδεικνύεται πόσο δυνατή, πόσο ισχυρή είναι η αλληλεγγύη και πώς μπορεί να «ατσαλώσει» τον αγώνα και την πάλη που δίνουν αποφασισμένοι οι χαλυβουργοί εδώ και τόσες μέρες. Τις αντοχές που τους έχει δώσει για να δηλώνουν ότι δεν κάνουν πίσω αν δεν ανακληθούν οι 34 απολυμένοι. Θα διεκδικήσουν μέχρι τέλους το αυτονόητο που η εργοδοσία θέλει να τσακίσει: Τη σύμβαση με τα δικαιώματά τους και το 8ωρο.

 

 

 
 
Οι εργάτες της «Χαλυβουργίας» από όλες τις απόψεις είναι ήδη νικητές. Εχουν ήδη καταφέρει να αποδείξουν τη δύναμη που έχει η εργατική τάξη, όταν είναι ενωμένη, συσπειρωμένη και στρέφει τα βέλη της ενάντια στην πηγή των προβλημάτων της, την πολιτική που υπηρετεί την «ανταγωνιστικότητα».

 

Η πύλη του εργοστασίου εδώ και μέρες έχει μετατραπεί σε μετερίζι ταξικού αγώνα και αλληλεγγύης. Σε ένα πραγματικό «σχολείο» για όλη την εργατική τάξη, που διδάσκει το πώς οργανώνεται ο ταξικός αγώνας των εργατών και πώς αυτό μπορεί να δώσει απεριόριστη, ανεξάντλητη δύναμη στην πάλη των εργατών ενάντια στα αφεντικά και στα μονοπώλια.

Αυτήν την ταξική, ενωμένη, αλληλέγγυα στάση είναι που αντικρίζει και τρέμει η εργοδοσία. Γι' αυτό άλλωστε ξεκάθαρα και το αφεντικό της «Ελληνικής Χαλυβουργίας» παραδέχτηκε, λέγοντας «δεν περιμέναμε τέτοια αντίδραση»! Μαζί της ανησυχούν και όλοι οι υπόλοιποι εργοδότες... Βλέπουν, όμως, και τα εμπόδια που στήνονται εκεί στα σχέδια να ανοίξει από την «Ελληνική Χαλυβουργία» η πόρτα και σε αυτούς για να εξασφαλίσουν ακόμα πιο φτηνά τους εργάτες στη δούλεψή τους. Αυτήν την αντίσταση φοβούνται ότι μπορεί να επεκταθεί και να τους πνίξει.

 

Αποφασισμένοι και ενωμένοι

Γιατί δεν είναι λίγο να βλέπουν τους εργάτες μετά από τόσες μέρες απεργίας να δηλώνουν περήφανα και ακόμα πιο αποφασισμένοι να συνεχίσουν. Βλέπουν ότι δεν μπορούν ούτε οι ξεπουλημένες εργοδοτικές συνδικαλιστικές ηγεσίες, με τις γνωστές τακτικές τους, να αποπροσανατολίσουν τους εργάτες. Τούς έχουν ήδη απομονώσει οι εργάτες και τους αντικατέστησαν με την καθημερινή αλληλεγγύη και συμπαράσταση που δέχονται από δεκάδες εργατικά σωματεία άλλων κλάδων, από φτωχούς αγρότες, αυτοαπασχολούμενους, φοιτητές, νεολαίους, μαθητές και γυναίκες, απλούς ανθρώπους των φτωχών λαϊκών στρωμάτων που την εκφράζουν με κάθε τρόπο. Από μια ανακοίνωση και παρουσία εκεί μέχρι και την υλική βοήθεια ακόμα και από το υστέρημα. Από την απουσία που κάνουν μαθητές της περιοχής για να πάνε να σταθούν στο πλευρό των απεργών και να διδαχτούν τι σημαίνει ταξικός αγώνας, από τους μαθητές που τους υποδέχονται θερμά μέσα στα σχολεία για να τους μιλήσουν.

 

 
 
Μια αλληλεγγύη που έχει συγκινήσει και έχει πεισμώσει τους απεργούς. Ταυτόχρονα, όμως, αυτός ο συντονισμός που έχει γεννηθεί αποτελεί πηγή δύναμης και στήριξης του αγώνα τους. Γι' αυτό και αποτελεί πλέον ανάγκη η οργάνωση των εργατών για να διαχειριστούν ακόμα πιο αποτελεσματικά και την παραμικρή βοήθεια, ώστε να καταστεί όσο πιο αποτελεσματική γίνεται για να στηρίξει πραγματικά τους απεργούς και τις οικογένειές τους.

 

Από αυτόν τον αγώνα των εργατών της «Ελληνικής Χαλυβουργίας» είναι σίγουρο ότι κερδίζει πολύπλευρα όλη η εργατική τάξη. Δημιουργεί φράγμα αντίστασης στην επίθεση των μεγαλοβιομηχάνων στους εργάτες και δείχνει το δρόμο και τον τρόπο οργάνωσης της ταξικής τους πάλη. Αποδεικνύει στην πράξη ότι όταν οι εργάτες θέλουν μπορούν.

 

Αυτό θα φωνάξουν και αύριο Δευτέρα στην Αθήνα, όπου θα μεταφέρουν τις κινητοποιήσεις τους με προσυγκέντρωση στις 12 το μεσημέρι και πορεία που θα καταλήξει στη Βουλή.

 

Ριζοσπάστης, Κυριακή 20 Νοέμβρη 2011

Είναι ήδη νικητές